+48 574 727 231
Extra Options

Zioła

  • Kopytnik pospolity ma też inne nazwy: narda leśna, polska ipekakuana. Nazwę swą zawdzięcza liściom,które mają kształt kopyta. Liście są osadzone na długich ogonkach, kwiaty małe, czerwonobrunatne. Kopytnik jest często mylony z przylaszczką i z bluszczem. Ma silny,przykry zapach,powodujący kichanie,kaszel, a nawet wymioty. Zwany jest też „polską wymiotnicą”. Ziele z korzeniami zawiera olejek lotny,związki garbnikowe, żywice,kwasy organiczne (cytrynowy, jabłkowy, askorbinowy, witamina C), sole mineralne.

    5,20 17,50 
    5,20 17,50 
  • Cząber jest popularnym zielem pochodzącym z rejonu basenu Morza Śródziemnego, powszechnie uprawianym w wielu obszarach świata. Smakiem przypomina pieprz lub połączenie mięty i tymianku. Używa się go głównie w celach przyprawowych, najczęściej do potraw ciężkostrawnych i powodujących wzdęcia.
    Cząber usprawnia pracę jelit i żołądka. Przyprawa ta działa poza tym przeciwzapalnie i antybakteryjnie. Wywar z cząbru ogrodowego, cząbrowy olejek eteryczny lub olej z nasion stosowane są w stanach zapalnych oraz w nieżycie żołądka i przy biegunce. 

    W połączeniu z bułką tartą z powodzeniem można go używać do różnego rodzaju farszów. Najsmaczniejsze jest połączenie z roślinami strączkowymi – grochem, fasolą, jak też z soczewicą, ale można go dodać również do zup (np. krupnik, grochówka), sosów czy gulaszu. Przyprawimy nim też ryby, przede wszystkim pstrąga, a także wieprzowinę, dziczyznę, baraninę. Zioło to dobrze komponuje się również z pomidorami oraz ziemniakami.

    3,80 36,00 
    3,80 36,00 
  • Lipa jest to długowieczne drzewo liściaste, należące do rodziny lipowatych. Pospolicie występuje na półkuli północnej w strefie umiarkowanej, szczególnie na nizinach. Czasami tworzy większe skupiska leśne. Sadzi się ją często w parkach, na osiedlach, przy drogach i w ogrodach jako roślinę ozdobną. Liście lipy zawierają fenolokwasy, flawonoidy i glikozydy. Kwiat lipy zawiera flawonoidy (pochodne kwercetyny i kemferolu), garbniki, olejki eteryczne, kwasy organiczne, witaminę PP oraz śluz.

    4,60 55,00 
    4,60 55,00 
  • Rdest wężownik jest silną, wieloletnią rośliną. Posiada smukłe łodygi, które potrafią osiągnąć wysokość do 75 cm. Rdest wężownik ma bardzo drobne kwiaty koloru białego lub różowatego. Na dole liście rdestu wężownika są koloru niebieskawo-zielonego, lancetowatego kształtu, im wyżej łodygi, liście stają się mniejsze. Kłącza rdestu wężownika są ciemno brązowe aż do czarnego, grube, poplątane, przypominające literę S lub podwójnie splątaną literę S. Zastosowanie rdestu wężownika w medycynie ma bardzo szerokie zastosowanie. Korzenie i kłącza stanowią bogate źródło składników leczniczych, takich jak między innym: polifenole, garbniki, leukocyjanidyna, węglowodany, sole mineralne, flawonoidy.

    4,90 236,00 
    4,90 236,00 
  • Topola – drzewo o wysokości 15-30 metrów. Korona luźna, rozpostarta, kora ciemnobrunatna, liście szeroki. Owocem jest torebka pękająca dwiema klapami. Topola występuje nad brzegami wód, w lasach liściastych, często bywa sadzona.
    Oprócz pączków w medycynie ludowej wykorzystywany jest liść topoli.

    3,60 188,00 
    3,60 188,00 
  • Olcha rośnie przy brzegach wód, rowów, w kompleksach leśnych znanych jako olsy porzeczkowe – występuje razem z czarną porzeczką i olsy torfowe. Towarzyszą jej rośliny takie jak wiązówka błotna, psianka słodkogórz, knieć błotna, pępawa błotna, ostrożeń warzywny, błotny,  odmiany turzycy, kosaciec żółty, przytulia błotna i wiele innych. Skład chemiczny pączków olchy: fitosterole (sitosterol, taraksasterol), fitohormony, trójterpeny (lupeol, betulina, kwas betulinowy), garbniki, flawonoidy (hiperozyd, kwercetyna, kemferol), kwas elagowy, kwas pirokatechowy, żywica, olejek eteryczny, brewofolina (pochodna kwasu elagowego), witaminy (C, PP, P, B3, B5, B8, B11, B1, B2, A, E, F), nieznane fitoncydy.

    4,20 
    4,20 
  • Ślaz Dziki (Malva sylvestris) pochodzi ze wschodniej części Morza Śródziemnego i Afryki Północnej, ale jest naturalizowany w wielu częściach świata. Ślaz dziki jest dwuletnią lub wieloletnią rośliną. Pokryta jest małymi włoskami i ma zazwyczaj łodygi pełzające. Może wynosić do jednego metra wysokości. W Polsce występuje na terenach nizinnych i w niższych partiach gór.

    W medycynie ludowej ślaz dziki znany jest od dawna. Stosowano go w terapii przeziębień i infekcji, podawano dorosłym i dzieciom. W skład ślazu dzikiego wchodzą w większości kwaśne, śluzowate polisacharydy, zasadniczo rozgałęzione galakturonormanany (glukoza, ramnoza, galaktoza, kwas glukuronowy) około 8% i 15-17% soli mineralnych, poza tym w liściach występują niewielkie ilości substancji garbnikowych, flawonoidy, wśród nich również siarczany flawonoidów, w kwiatach natomiast antocyjanowe barwniki (glikozydy malwidyny i delfinidyny).

    9,40 134,00 
    9,40 134,00 
  • Aminek egipski (łac. Ammi visnaga) pochodzi ze starożytnego Egiptu, obecnie rośnie w Azji Zachodniej, Afryce Północnej oraz w Europie Południowej. Roślina jednoroczna lub dwuletnia, duża, rozgałęziona, naga do wysokości 1 metra, z korzeniem w kształcie marchwi. Liście dolne pojedynczo pierzaste, górne nawet potrójnie pierzaste. Surowcem zielarskim jest owoc aminka egipskiego. Główne związki to Furanochromony, piranokumaryny, flawonoidy, kwasy polifenolowe, olejek eteryczny do 0,2%, fitosterole, tłuszcz ok. 20%, związki białkowe.

    7,40 310,00 
    7,40 310,00 
  • Koniczyna biała znana jest także pod nazwami: koniczyna rozesłana, dzięcielina biała, dzięcielinka. Surowiec Herba Trifolii repens (syn. Herba Trifolii albi) stanowią, zakwitające od maja do października, części łodyg, suszone w warunkach naturalnych. Ziele zawiera ok. 4% garbników. Zbiera się całe główki w okresie kwitnienia bez szypułek, kiedy rozwinięta jest 1/3 kwiatów.

    6,50 96,00 
    6,50 96,00 
  • Leszczyna pospolita z rodziny brzozowatych jest rozłożystym, silnie rosnącym krzewem osiągającym do 4 m wysokości. Gałęzie mają ciemnoszarą korę, liście są owalne, krótko-ogonkowe, ząbkowane i szorstkie. Krzew rośnie w strefie umiarkowanej i pośredniej między umiarkowaną a subtropikalną. W Polsce występuje jako podszycie w lasach liściastych i mieszanych. Liście leszczyny mają znaczenie lecznicze.

    3,60 31,60 
    3,60 31,60 
  • Nagietek lekarski (łac. Calendula officinalis) jest jednoroczną często sadzoną rośliną ozdobną. Jest to również jedna z bardziej znanych roślin zielarskich.

    Nagietek lekarski ma podniesione, rozgałęzione łodygi o długości 20–50 cm oraz lancetowate liście. Na końcach łodyg znajdują się kwiatostany w formie koszyczków o średnicy 2-5 cm w kolorze żółtym albo pomarańczowym. Nagietek lekarski zakwita w okresie od czerwca do września.

    Nagietek zdobi ogrody, można go dosypywać do warzywnych oraz owocowych sałatek, jest używany jako barwnik nadający tkaninom intensywny żółty kolor. Nagietek, dzięki niezwykle bogatemu składowi, jest również jedną z bardziej uniwersalnych roślin leczniczych i kosmetycznych. Zawiera saponiny i alkohole triterpenowe oraz ich estry, sterole, karotenoidy, flawonoidy, kumaryny, olejek eteryczny. W płatkach kwiatu znajdują się również związki śluzowe, kwasy organiczne, gorycze, żywice, poliacetyleny i polisacharydy, witamina C oraz sole mineralne.

    6,20 80,00 
    6,20 80,00 
  • Pestki dyni zawierają cynk, którego obecność w naszej diecie pomaga w zachowaniu zdrowych włosów, paznokci oraz skóry. Ponadto wpływa on na utrzymanie prawidłowego poziomu testosteronu we krwi, co jest istotne w przypadku mężczyzn. Należy wspomnieć również o tym, że cynk zawarty w pestkach dyni charakteryzuje się najlepszą przyswajalnością. W pestkach tych znajdziemy również witaminy – takie jak niacyna oraz kwas foliowy. Ponadto zawierają: fosfor, magnez, żelazo, a także aż 29,8 g białka – na co szczególną uwagę powinny zwrócić osoby będące na diecie wegetariańskiej i wegańskiej. Należy zaznaczyć, że te niepozorne pestki stanowią źródło wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. W swym składzie mają również fitosterole, fitosteryny oraz skwalen.

    11,10 37,90 
    11,10 37,90 
  • Lnica pospolita to bylina wystepująca na niemal całym obszarze Europy, a także w zachodniej części Azji. W Polsce spotykana na polach, przydrożach, skałach, przy płotach, stokach, urwiskach na suchych stanowiskach. Występuje na całym niżu i w górach po regiel dolny. Lnica jest cenną rośliną leczniczą. W okresie zakwitania zbiera się górne części łodyg z kwiatami oraz liśćmi. Zawiera: Flawonoidy (linaryna, neo-linaryna), alkaloid (peganina), kwasy organiczne, fitosterol, węglowodór n-triakontan, sole mineralne.

    4,40 266,00 
    4,40 266,00 
  • Szczodrak krokoszowaty lub leuzea krokoszowata Rhaponticum carthamoides jest byliną należącą do rodziny astrowatych Asteraceae. Jest roślina długowieczną, w stanie dzikim dorasta do 75-100 lat. Rośnie na piargach i polanach w surowym sub alpejskim klimacie południowo-środkowej Syberii (Ałtaj, Góry Sajańskie) w północnej Mongolii i wschodnim Kazachstanie. Roślina nazywana jest przez mieszkańców Syberii „korzeniem marala”. Cervus elaphus maral to azjatycki podgatunek jelenia, dla którego leuzea jest ulubionym pożywieniem.
    Substancją czynną szczodraka są ekdysteroidy głównie ekdysteron, inokosteron, integristeron AiB i inne. Ekdyzony jako związki aktywne na człowieka działają pobudzająco wzmacniajżco, anabolicznie, a dodatkowo zawarte w liściach poliacetyleny immunostymulująco.

    12,50 204,00 
    12,50 204,00 
  • Pluskwica europejska jest okazałą byliną dochodzącą do 1,5 m wysokości. Tworzy sztywną, wzniesioną i ulistnioną łodygę wyrastającą z podziemnego kłącza. Liście są potrójnie sieczne, o odcinkach nierówno, podwójnie piłkowanych, na spodniej stronie lekko owłosione. Kwitnie od lipca do sierpnia. Kwiaty drobne, zielonkawe, skupione w kwiatostan typu grona. Kwiaty mają 4 zielonkawe i wcześnie odpadające działki kielicha, 4 zielonkawo-białe płatki korony, 2-5 owłosionych słupków i liczne pręciki. W nasadzie dzbanuszkowatych płatków korony występują zagłębienia miodnikowe. Owocem jest mieszek. Nasiona na powierzchni posiadają haczykowaty dzióbek, za pomocą którego przyczepiają się do sierści zwierząt.

    21,00 
    21,00 
  • Przelot pospolity (łac. Anthyllis vulneraria) nazywany jest także przelotem zwyczajnym. To roślina ozima, którą możemy znaleźć w Polsce, zwłaszcza na suchych zboczach i w dobrze nasłonecznionych zaroślach. Może też rosnąć na suchych łąkach i pastwiskach. Kwiaty zawierają izoflawony, ksantofile, garbniki katechinowe, flawonoidy (kwercetyna, kaempferol, ramnetyna, izoramnetyna), saponiny triterpenowe.

    5,80 416,00 
    5,80 416,00 
  • Gąbka słodkowodna (Badiaga) jest gatunkiem gąbek słodkowodnych, występujących w środowisku wodnym na przedmiotach (korzenie, kamienie w wolno płynących rzekach. Jego szkielet stanowią igły krzemionkowe spojone organiczną substancją – sponginą. W medycynie ludowej Rosji stosowana przy urazach, reumatyzmie. Doustnie przy skrofulozie. Przy wcieraniu sproszkowaną gąbkę mieszano z octem i olejem. Wykazuje działanie bodźcowe, drażniące, a dziś wiemy, że immunizujące za sprawą białek, jakie dostają się do skóry wskutek mechanicznego uszkodzenia powłoki za sprawą igiełek krzemionkowych obecnych w surowcu.

    42,00 
    42,00 
  • Lukrecja to bylina corocznie wydająca pojedyncze łodygi z karpy wieloletniej przypominającą krzew. W Polsce raczej dziko nie rośnie lecz można ja uprawiać ,dziko rosnącą lukrecje znajdziemy na stepach południowo-wschodniej Rosji Hiszpanii i Sycylii. Właściwości lecznicze wykazuje jej korzeń, zawierający cukier gronowy, mannit, asparaginę, oraz glukozyd- glicyrchizynę dzięki której daje słodki smak.

    4,80 62,00 
    4,80 62,00 
  • Lecznicze właściwości sosny znane są od wieków. Na przykład na Syberii używano go do leczenia zakażeń górnych dróg oddechowych, przy słabej odporności i złej kondycji. Natomiast Indianie w Ameryce Północnej popijali herbatę z igieł sosny, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na szkorbut. Igły sosnowe zawierają mnóstwo witaminy C, olejki eteryczne, garbniki i flawonoidy.
    4,40 57,00 
    4,40 57,00 
  • Prawoślaz lekarski to wieloletnia roślina i należy do rodziny ślazowatych. Zioło to, w niektórych przypadkach, dorasta do wysokości około 150 cm . Całą roślinę pokrywają miękkie szare włoski. Liście prawoślazu lekarskiego są dużych rozmiarów, karbowane na brzegach, które wyglądem przypominają liście klonu. Najczęściej wykorzystywaną częścią tej rośliny przez zielarzy jest  korzeń. Węglowodany to główne związki czynne tej rośliny, a dokładnie jej śluz, który stanowi od 10% do 20% składu korzenia. W składzie śluzu znajdziemy  także kwaśne galakturonoramnany oraz obojętne glukany i arabinogalaktany. W korzeniu prawoślazu dodatkowo znajdziemy pektyny, skrobię i sacharazę, jak również związki flawonoidowe (głównie tilirozyd), kumaryny, aspargina, fenolokwasy, związki mineralne, betaina oraz  małe ilości fitosteroli.
    5,40 71,00 
    5,40 71,00